Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Opocznie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 lipca 2025 roku

Sąd Rejonowy w Opocznie I Wydział Cywilny

w następującym składzie:

Przewodniczący: Asesor sądowy Martyna Suplewska

Protokolant: sekr. sąd. Magdalena Domagała

po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 roku w Opocznie

na rozprawie

sprawy z powództwa Z. S. i T. S.

przeciwko TUZ Towarzystwu (...) z siedzibą w W.

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanego TUZ Towarzystwu (...) z siedzibą w W. na rzecz powodów Z. S. i T. S. (do niepodzielnej ręki) kwotę 10 693,30 zł (dziesięć tysięcy sześćset dziewięćdziesiąt trzy złote trzydzieści groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 20 sierpnia 2023 roku do dnia zapłaty,

2.  oddala powództwo w pozostałym zakresie;

3.  zasądza od pozwanego TUZ Towarzystwu (...) z siedzibą w W. na rzecz powodów Z. S. i T. S. (do niepodzielnej ręki) kwotę 314,52 zł (trzysta czternaście złotych pięćdziesiąt dwa grosze) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty;

Asesor sądowy Martyna Suplewska

Sygn. akta I C 43/24

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 28 grudnia 2023 roku powodowie Z. S. oraz T. S. wnieśli o zasądzenie na ich rzecz do niepodzielnej ręki, od pozwanego TUZ Towarzystwa (...) z siedzibą w W. kwoty 22 190,85 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 20 sierpnia 2023 roku do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu powodowie wskazali, że w dniu 15 lipca 2014 roku miała miejsce kolizja drogowa, w wyniku której uszkodzeniu uległ odcinek ogrodzenia posesji powodów. Pojazd sprawcy zdarzenia posiadał w dacie zdarzenia polisę ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych u pozwanego. Okoliczności szkody nie zostały zakwestionowane przez pozwanego, który uznał swoją odpowiedzialność co do zasady i wypłacił odszkodowanie, mające odpowiadać kosztom naprawy w kwocie 4 392 zł, ustalone na podstawie własnej wyceny. Powodowie zakwestionowali kalkulację naprawy sporządzoną przez stronę pozwaną podnosząc, iż ustalona na jej podstawie kwota odszkodowania nie odpowiada zasadzie pełnej kompensacji szkody. Powodowie powołali się na wykonane na ich zlecenie, przez trzy wybrane firmy budowlane, kosztorysy robót, gdzie prace zostały wycenione na kwoty: 26 780,42 zł, 23 448,14 zł, 29520 zł. W konsekwencji powodowie dochodzą niniejszym pozwem zapłaty kwoty 22 190,85 zł (ustalona jaka średnia z kwot ofert przedłożonych przez firmy budowalne) stanowiącą różnicę między odszkodowaniem należnym (26 582,85 zł) a wypłaconym (4 392 zł). (pozew k. 4-7)

W odpowiedzi na pozew pozwany TUZ Towarzystwa (...) z siedzibą w W. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powodów Z. S. i T. S. kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany wskazał, że powodowie nie udowodnili wysokości szkody a odszkodowanie powinno być ustalone albo na podstawie wysokości rzeczywiście poniesionych kosztów remontowo – budowalnych związanych z restytucją naturalną, albo symulacji tych kosztów w oparciu o kosztorys remontowo – budowlany uwzgledniający obowiązujące w budownictwie Katalogi Nakładów Rzeczowych, średnie stawki z lokalnego rynku tego rodzaju usług. Pozwany zakwestionował twierdzenia strony powodowej aby uzasadnione koszty remontu (naprawy) ogrodzenia przez poszkodowanego przewyższały odszkodowanie przyznane i wypłacone przez pozwanego. Ponadto zakwestionował twierdzenia powodów jakoby o wysokości szkody i należnego im odszkodowania decydowały uzyskane przez nich oferty naprawy uszkodzonego ogrodzenia oraz aby wyznacznikiem wysokości szkody była średnia z kwot trzech ofert przedłożonych przez firmy budowlane. Ponadto pozwany wskazał na bezpodstawność zgłoszonego w pozwie żądania o zasądzenie odsetek od dochodzonej kwoty wskazując, iż powinny być naliczone od daty wyrokowania. (odpowiedź na pozew k. 28-30)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 18 lipca 2023 roku doszło do kolizji drogowej, w wyniku której samochód na łuku drogi wypadł z pasa drogi i uderzył w ogrodzenie nieruchomości położonej w miejscowości (...) – Ż., stanowiącej własność powodów Z. i T. małżonków S.. Wskutek zdarzenia uszkodzeniu uległ fragment ogrodzenia wykonanego z kamienia wapiennego, w tym 3 słupki ogrodzeniowe (jeden całkowicie zniszczony), dwa przęsła, podmurówka pod przęsłami oraz doszło do opuszczenia się na zawiasach jednej z części metalowej bramy wjazdowej. Sprawca kolizji drogowej miał zawartą z pozwanym umowę obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. (okoliczności niesporne, protokół szkody k. 23, oświadczenie sprawcy kolizji k. 14 opinia biegłego k. 56-67)

Powodowie dokonali zgłoszenia szkody pozwanemu towarzystwu ubezpieczeniowemu. Pozwany potwierdził przyjęcie zgłoszenia w dniu 20 lipca 2023 roku. (pismo z dnia 21 lipca 2023 r. k. 12)

Pozwana uznała co do zasady swoją odpowiedzialność za szkodę i decyzją z dnia 7 sierpnia 2023 roku - przyznała i wypłaciła poszkodowanym bezsporną kwotę odszkodowania w wysokości łącznie 4 393,02 zł. ( decyzja k. 15)

Wobec uznania przez powodów rażącego zaniżenia należnego odszkodowania, w celu ustalenia rzeczywistej wysokości szkody, w sierpniu 2023 roku oraz wrześniu 2023 roku, powodowie zlecili trzem niezależnym podmiotom wykonanie kosztorysu naprawy ogrodzenia. Pierwszy z nich, sporządzony przez Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. w O. wskazywał na koszt odtworzenia ogrodzenia w wysokości 29 520 zł, kolejny wykonany przez firmę (...) w K., który wykazał koszt odtworzenia w kwocie 21 772,70 zł oraz trzecia z wycen dokonania przez firmę Usługi budowalne – K. K. wskazał na kwotę 19 063,53 zł. (kosztorysy k. 16-20)

Wobec pozyskania powyższych wycen powodowie odwołali się od decyzji ubezpieczyciela, jednak ten pismem z dnia 5 września 2023 roku, po dokonaniu ponownej analizy zgormadzonej w trakcie likwidacji szkody dokumentacji, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż ubezpieczyciel sporządził kosztorys w oparciu o cennik S. zawierający średnie ceny materiałów, robocizny i sprzętu oraz o protokół szkody zawierający szczegółowy opis uszkodzeń. Do przesłanego odwołania nie dołączono żadnej dokumentacji, potwierdzającej przedawnione roszczenie ponadto wskazano, że ponowna weryfikacja stanowiska odnośnie wysokości odszkodowania może nastąpić po przedstawianiu szczegółowego kosztorysu naprawy oraz faktury za naprawę, uzasadniających konieczność poniesienia wyższych kosztów w celu doprowadzenia uszkodzonego mienia do stanu sprzed szkody. Ponadto wskazano, iż kwota 29 000 zł w ocenie ubezpieczyciela stanowi kwotę, która dotyczy modernizacji ogrodzenia ponad zastane uszkodzenia z dnia oględzin. (pismo k. 21-22)

Siła uderzenia samochodu spowodowała uszkodzenia ogrodzenia po prawej stronie wjazdu głównego. Zniszczone zostały dwa przęsła ogrodzeniowe i 3 słupki. Zakres naprawy uszkodzeń obejmował: dwie podmurówki ogrodzenia, dwa przęsła oraz trzy słupki ogrodzeniowe. Podmurówka ogrodzenia do remontu stanowiła objętość 0,924 m ³. Słupy ogrodzenia do remontu stanowiły objętość 0,851 m ³, plastykowe przęsła do remontu stanowiły powierzchnię 4,40 m ². Kosztorys wykonany przy założeniach: poziom cen z III kwartału 2024 roku, stawka roboczogodziny – 33,33 zł, koszty pośrednie – 68,70%, koszty zakupu – 7,50 %, zysk – 11,40%, VAT – 23 %.

Do określenia wartości kosztów robót naprawczych został wykonany szczegółowy kosztorys budowalny obejmujący cały zakres ujawnionych uszkodzeń. Kosztorys szczegółowy oparty został na Katalogu Nakładów Rzeczowych i obejmował wszystkie potrzebne rodzaje nakładów: R- robociznę, (...), S- sprzęt. W ramach wyliczeń uwzględniona została wartość robót, która uwzględnia przyjęcie i utylizację gruzu po wywiezieniu go z placu budowy. Jak również uwzględniona została pozycja tymczasowego zabezpieczenia, która ma umożliwić bezpieczne wykonanie prac na stanowiskach roboczych zgodnie z warunkami bhp.

Łączny koszt robót naprawczych uszkodzeń (naprawa ogrodzenia + roboty porządkowe) po wypadku drogowym w ogrodzeniu nieruchomości położonej w miejscowości (...), gmina Ż. – przy uwzględnieniu robocizny, materiałów i sprzętu, wyniosły 15 085,32 zł. Kwota obejmuje również wartość wykonania daszków na słupkach i cokole ogrodzenia oraz wartość wykonania dekoracyjnych elementów prefabrykowanych z betonu (łącznie 3 939 zł).

Przy obliczaniu wartości prac naprawczych zastosowano bazę cenową z III kwartału 2024 roku opracowaną przez firmę (...) Sp. z o.o., która jest długoletnim i sprawdzonym dostawcą podstawowych informacji dla branży budowlanej. Jest to firma, która publikuje cenniki materiałów budowalnych, maszyn i usług. Publikacje te stanowią kompleksowe źródło informacji dla całej branży budowlanej jak i dla branż wspierających. Oferty natomiast są wielkością handlową i negocjacyjną. Nie przedstawiają wartości robót już realizowanych na runku a ich wartość w trakcie ostatecznych ustaleń ulega często znaczącej zmianie. W konsekwencji czego zastosowano zobiektywizowany poziom cen robót powstałych na bazie reprezentatywnych transakcji już zrealizowanych na rynku a nie z kilku różnych ofert przedstawionych przez powoda.

(opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa - k. 56-67, opinia uzupełniająca - k. 89-97)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dowodów. Spór sprowadzał się w zasadzie do wysokości należnego powodom odszkodowania.

Ustaleń faktycznych w tym zakresie, wymagających wiadomości specjalnych, dokonano w oparciu o opinie biegłego sądowego z zakresu budownictwa. Dowód ten cechowała rzeczowość i obiektywizm, biegły udzielił odpowiedzi na postawione przez Sąd pytania, na które zgodnie z zakresem posiadanych wiadomości specjalnych i udostępnionym materiałem dowodowym mógł i powinien udzielić odpowiedzi. Sąd nie znalazł żadnych podstaw, by wiarygodność i obiektywizm opinii i zeznań biegłego kwestionować. Opinia posłużyła do ustalenia rzeczowego zakresu szkody i przyjętej metodologii naprawy. Opinię biegłego Sąd ocenił jako rzetelną, spójną i logiczną, opartą na szerokiej wiedzy i bogatym doświadczeniu zawodowym biegłego. W sposób wyczerpujący odniósł się do zastrzeżeń złożonych przez pełnomocników stron. W toku procesu wobec pierwszej z opinii zgłoszone zostały wątpliwości iż zastrzeżenia, jednakże biegły w ramach opinii uzupełniającej ustosunkował się do zarzutów i wyjaśnił wszelkie wątpliwości, jakie strony zgłosiły w tym przedmiocie. Ostatecznie opinia nie została zakwestionowana przez żadną ze stron.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.

Zgodnie z art. 805 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Stosownie do treści art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem, których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający. Zgodnie zaś z art. 824 1 § 1 kodeksu cywilnego, o ile nie umówiono się inaczej, suma pieniężna wypłacona przez ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia nie może być wyższa od poniesionej szkody. Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. 2003 r., Nr 124, poz. 1152 ze zm.) z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia. Z kolei art. 19 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych stanowi, iż poszkodowany w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczeń bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń.

Z art. 35 powyższej ustawy wynika, że ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu.

W sprawie okolicznością bezsporną jest, że ogrodzenie posesji powodów uległo uszkodzeniu w wyniku zdarzenia drogowego, które miało miejsce w dniu 18 lipca 2023 roku. Ponadto okolicznością niebudzącą wątpliwości jest to, że pojazd sprawcy zdarzenia w chwili zdarzenia ubezpieczony był u pozwanego w zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody związane z ruchem tych pojazdów.

Nie była sporna i nie budziła wątpliwości sama zasada odpowiedzialności pozwanego towarzystwa ubezpieczeniowego odpowiadającego na podstawie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody. Sporna była natomiast wysokość należnego powodom odszkodowania oraz do jakiej wysokości rozciąga się odpowiedzialność pozwanego. W ocenie pozwanego jego odpowiedzialność zamknęła się w granicach dotychczas wypłaconego odszkodowania, tj. w kwocie 4 392,02 zł.

Stosownie do art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych (...) odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym, a ograniczeniem jego wysokości jest wartość sumy gwarancyjnej ustalonej w umowie ubezpieczenia. O istnieniu i zakresie tej odpowiedzialności decydują przepisy Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 363 § 1 k.c. naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, jak również w przypadku gwarancyjnej odpowiedzialności ubezpieczyciela, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu. Zgodnie z art. 363 § 2 k.c., jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej chwili. Okoliczności takie nie wystąpiły.

W myśl art. 361 § 1 k.c. odpowiedzialność dotyczy tylko normalnych następstw działania lub zaniechania, z którego wynikła szkoda. Naprawienie szkody ma więc zapewnić pełną kompensatę doznanego uszczerbku i odpowiadać wysokości szkody, lecz nie może być od niej wyższe, co skutkowałoby nieuzasadnionym wzbogaceniem poszkodowanego.

Funkcją ubezpieczenia OC jest ochrona poszkodowanych, którym ruch pojazdu mechanicznego wyrządził szkodę. Powodom należy się zatem odszkodowanie odpowiadające uzasadnionym kosztom naprawy i to niezależnie od tego, czy naprawy dokonali, a nawet od tego czy w ogóle zamierzają ogrodzenie naprawić. Odszkodowanie to – analogicznie jak przy uszkodzeniu pojazdu - winno być obliczone na podstawie ustaleń co do zakresu uszkodzeń i technicznych sposobów naprawy, przy przyjęciu kosztów niezbędnych materiałów i robocizny według cen stosowanych na rynku lokalnym ( tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 27.06.1988 r. I CR 151/88, L., w uchwale z dnia 13.06.2003 r. III CZP 32/03, OSNC 2004/4/51, w uchwale z dnia 15.11.2001 r., III CZP 68/01, OSNC 2002/6/74).

Podobnie jak w przypadku, gdy szkoda polega na uszkodzeniu samochodu, tak i w wypadku innych szkód, obowiązuje zasada ich pełnej kompensaty. W ocenie Sądu bogate orzecznictwo sądowe dotyczące naprawienia szkód w pojazdach, ma odpowiednie zastosowanie także i w tej sprawie. I tak, zakład ubezpieczeń zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania obejmującego celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty nowych części i materiałów służących do naprawy uszkodzonego mienia. Jeżeli ubezpieczyciel wykaże, że prowadzi to do wzrostu wartości pojazdu, odszkodowanie może ulec obniżeniu o kwotę odpowiadającą temu wzrostowi ( tak Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów SN z dnia 12 kwietnia 2012 r., III CZP 80/11 ). Przywrócenie stanu poprzedniego ma miejsce, jeżeli stan ogrodzenia po naprawie pod każdym istotnym względem ( stanu technicznego, zdolności użytkowania, części składowych, trwałości, wyglądu estetycznego itp. ) odpowiada stanowi tego elementu przed uszkodzeniem. Jakość materiałów wykorzystanych do naprawy oraz staranność i dokładność prac naprawczych stanowią ważne czynniki decydujące o tym, czy naprawa jest wystarczająca do przywrócenia stanu poprzedniego.

Kalkulacja kosztów naprawy sporządzona przez biegłego sądowego odpowiada powyższym kryteriom. W konsekwencji, jeśli chodzi o wysokość szkody, Sąd oparł się przy jej ustalaniu na sporządzonej na potrzeby niniejszego postępowania opiniach pisemnych biegłego sądowego. Biegły w sposób szczegółowy, spójny, precyzyjny ustalił zakres szkody powstały w wyniku przedmiotowego zdarzenia oraz przedstawił konieczne do wykonania czynności naprawcze i ich uzasadnienie oraz dokonał ostatecznej wyceny wysokości szkody na kwotę 15 085,32 zł.

W toku postępowania ustalono, iż siła uderzenia samochodu spowodowała uszkodzenia ogrodzenia po prawej stronie wjazdu głównego. W ramach opinii biegły wskazał, iż zniszczone zostały dwa przęsła ogrodzeniowe i 3 słupki oraz zaznaczył, iż wskazane uszkodzenie powinny zostać naprawione w zakresie niezbędnym do przywrócenia ogrodzenia do stanu sprzed zdarzenia z dnia 18 lipca 2023 roku zachowując te same wymiary i rodzaj materiałów sprzed wypadku. Wykorzystywane do remontu materiały powinny być pełnowartościowe. Niezbędnym warunkiem zastosowania do naprawy materiałów budowalnych jest ich zgodność z aktualnym dopuszczeniem do zastosowania.

Biegły celem określenia wartości kosztów robót naprawczych wykonał szczegółowy kosztorys budowalny obejmujący cały zakres ujawnionych uszkodzeń. Wskazać należy iż kosztorys jest obiektywnym, technicznym dokumentem specjalistycznym, który pozwala określić wartość niezbędnych nakładów potrzebnych do przywrócenia obiektu do stanu sprzed szkody. Jak wskazał biegł ustalony przez niego kosztorys szczegółowy oparty na Katalogu Nakładów Rzeczowych, który definiuje wszystkie wymagane nakłady. Obejmuje on wszystkie potrzebne rodzaje nakładów: R- robociznę, (...), S- sprzęt. Jak zaznaczył biegły, założenie prawidłowej technologii gwarantuje wykonanie poprawnej pracy w pełnym zakresie nakładów, czyli R, M, S i wszystkie te nakłady muszą być uwzględnione dla prawidłowego wyliczenia wartości dokonanych nakładów. Jednocześnie biegły wskazał, iż podstawą określenia wartości robót jest przyjęty poziom cenowy dla określonego obszaru rynku budowalnego, który jest obliczany przez specjalistyczne firmy. Firmy te w sposób metodyczny i obiektywny, bazując na szerokim rozpoznaniu rynku budowlanego i na zrealizowanych na nim transakcjach, przygotowują uśredniony poziom cen, który jest reprezentatywny dla wybranego okresu czasu i dla potrzebnego regionu rynku.

Biegły wskazał, iż w zakresie utylizacji materiałów z rozbiórki, gruz został uwzględniony w wywózce poza plac budowy na odległość 10 km. W ramach wyliczeń uwzględniona została wartość robót, która obejmuje przyjęcie i utylizację gruzu po wywiezieniu go z placu budowy. Jak również uwzględniona została pozycja tymczasowego zabezpieczenia, która ma umożliwić bezpieczne wykonanie prac na stanowiskach roboczych zgodnie z warunkami bhp. Biegły jednoznacznie wskazał, iż pracownik wykonujący roboty musi być zabezpieczony przed zagrożeniem wewnętrznym jak i zewnętrznym. Natomiast w założeniach do KNR opisane są dla każdego rodzaju nakładów czynności podstawowe i pomocnicze, które uwzględnione są w danej pozycji kosztorysowej. Biegły uzasadnił, iż w czynnościach pomocniczych nakładów robocizny Katalogów Nakładów Rzeczowych opisano czynności dotyczące stanowisk roboczych. Obejmują one przygotowanie stanowiska roboczego, utrzymanie stanowiska w czystości i porządku oraz wykonanie wszystkich niezbędnych zabezpieczeń bhp, gwarantujących pracownikowi na stanowisku roboczym zabezpieczenie przed zagrożeniem wewnętrznym jak i zewnętrznym. W konsekwencji czego biegły wskazał, iż nie można więc dublować tych samych czynności już uwzględnionych w zakresie KNR dotyczących robocizny.

Przy obliczaniu wartości prac naprawczych biegły zastosował bazę cenową z III kwartału 2024 roku opracowaną przez firmę (...) Sp. z o.o., która to firma jest długoletnim i sprawdzonym dostawcą podstawowych informacji dla branży budowlanej. Biegły wskazał, iż jest to firma, która publikuje cenniki materiałów budowalnych, maszyn i usług. Publikacje te stanowią natomiast kompleksowe źródło informacji dla całej branży budowlanej jak i dla branż wspierających. Jednocześnie biegły odnosząc się do kosztorysów wskazanych przez stronę powodową wskazał, że oferty natomiast są wielkością handlową i negocjacyjną. Nie przedstawiają wartości robót już realizowanych na runku a ich wartość w trakcie ostatecznych ustaleń ulega często znaczącej zmianie. W konsekwencji czego zastosowano zobiektywizowany poziom cen robót powstałych na bazie reprezentatywnych transakcji już zrealizowanych na rynku a nie z kilku różnych ofert przedstawionych przez powoda.

W konsekwencji Sąd, ustalając uzasadniony koszt naprawy uszkodzeń ogrodzenia powstałych na skutek przedmiotowego zdarzenia drogowego, miał na uwadze treść wniosków zawartych w opinii biegłego sporządzonej na potrzeby rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Biegły wskazał w treści opinii, iż koszt wszystkich czynności oraz materiałów niezbędnych do przeprowadzenia naprawy uszkodzonego ogrodzenia wyniósł 15 085,32 zł.

Uwzględniając wypłacone przez stronę pozwaną odszkodowanie w kwocie 4 393,02 zł do dopłaty pozostałaby kwota 10 690,30 zł. Zgłoszone w pozwie roszczenie o odszkodowanie opiewało jednak na kwotę 22 190,85 zł w konsekwencji roszczenie powodów uzasadnione było jedynie częściowo w zakresie kwoty 10 690,30 zł.

W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu jako nieuzasadnione.

Odsetki ustawowe od powyższej sumy zasądzono zgodnie z żądaniem pozwu, od upływu 30-dniowego terminu od zawiadomienia ubezpieczyciela o wypadku ubezpieczeniowym ( art. 481 §1 i §2 k.c. w zw. z art. 817 § 1 k.c. oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych). Szkoda została przyjęta w dniu 20 lipca 2023 roku, tym samy odsetki należało zasądzić od dnia 20 sierpnia 2023 roku. Również ostateczna decyzja, która nie uległa zmianie zapadła dnia 20 sierpnia 2023 roku, tym samym od wskazanej daty strona pozwana pozostawała w opóźnieniu co do powstałej części należnego świadczenia.

Sąd nie podziela stanowiska pozwanego, który daty początkowej liczenia odsetek upatrywał w dniu wyrokowania. Zasądzenie odsetek od daty wyrokowania prowadzi w istocie do ich umorzenia za okres przed datą wyroku. Mogłoby to skłaniać stronę pozwaną do jak najdłuższego zwlekania z opóźnionym świadczeniem pieniężnym, w oczekiwaniu na orzeczenie sądu, znoszące obowiązek zapłaty odsetek za wcześniejszy okres. W szczególności odnosi się to do zobowiązania odszkodowawczego ubezpieczycieli, którzy jako profesjonaliści, mają nie tylko możliwość, ale także obowiązek rzetelnego przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego i ustalenia realnej wysokości należnego odszkodowania. Odmowa zasądzenia odsetek do daty wyrokowania pozbawiłaby powoda odsetek za opóźnienie, należnych mu na podstawie art. 481 § 1 k.c., prowadząc do nieuzasadnionego uprzywilejowania strony pozwanej.

Zgodnie bowiem z treścią art. 817 § 1 k.c., ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Z upływem bowiem terminu, w jakim świadczenie winno być spełnione, staje się ono wymagalne, jeżeli zaś dłużnik nie spełnia go, popada w opóźnienie i zobowiązany jest do zapłaty odsetek. Co więcej, obowiązek terminowej wypłaty zadośćuczynienia nie ulega zmianie także wtedy, gdy pozwany kwestionuje istnienie lub wysokość świadczenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2010 r., II CSK 434/09 LEX nr 602683). W ocenie Sądu, skoro zatem ubezpieczyciel poinformował poszkodowanych o otrzymaniu zawiadomienia o szkodzie w dniu 20 lipca 2023 roku- od tego też dnia należy liczyć 30-dniowy termin na wypłatę przez ubezpieczyciela stosowanego odszkodowania. W przypadku, gdy zaś pozwany zakład ubezpieczeń w ciągu tego okresu nie wypłacił odpowiedniego świadczenia, po upływie tego terminu należy liczyć okres, od którego należą się powodom odsetki ustawowe za opóźnienie.

O kosztach procesu orzeczono w pkt 3 wyroku w oparciu o art. art. 98 § 1, 1 ¹ i 3 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c. Z żądanej przez powodów należności w kwocie 22 190,85 zł, zasądzona została kwota 10 690,30 zł, co oznacza, że powodowie wygrali sprawę w ok. 48 % oraz przegrali w ok 58%. Na koszty procesu poniesione przez powodów w łącznej kwocie 6 566,94 zł złożyły się: 1 110 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 3 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalona na podstawie (§ 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych), zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego w wysokości 800 zł oraz kwoty 364,26 zł i 675,68 zł tytułem uzupełniających zaliczek n poczet wynagrodzenia biegłego. Na koszty procesu poniesione przez pozwanego w łącznej kwocie 5 456,94 zł złożyły się: 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 3 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalona na podstawie (§ 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych), zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego w wysokości 800 zł oraz kwoty 364,26 zł i 675,68 zł tytułem uzupełniających zaliczek n poczet wynagrodzenia biegłego.

Łącznie koszty obejmowały kwotę 12 023,88 zł. W związku z tym, iż jak wskazano powyżej powodowie przegrali w 52% – (52 % x 12 023,88 zł = 6 252,42 zł) powinni zatem przenieść koszty w wysokości 6 252,42 zł a ponieśli w wysokości 6 566,94 zł i w zakresie tej różnicy należał się powodom zwrot poniesionych kosztów procesu, co dało kwotę 314,52 zł, którą Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodów wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, zgodnie z art. 98 § 1 ¹ k.p.c.

Asesor sądowy Martyna Suplewska