Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Opocznie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 września 2025 r.

Sąd Rejonowy w Opocznie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia Zofia Michałowska

Protokolant: p.o. stażysty A. P.

po rozpoznaniu w dniu 8 września 2025 r. w Opocznie na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.

przeciwko B. G.

o zapłatę kwoty 84.347,25 zł

1.  zasądza od pozwanego B. G. na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 84.347,25 (osiemdziesiąt cztery tysiące trzysta czterdzieści siedem 25/100) złotych wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonymi od kwoty 71.119,25 (siedemdziesiąt jeden tysięcy sto dziewiętnaście 25/100) złotych od dnia 31 października 2024 r. do dnia zapłaty;

2.  zasądza od pozwanego B. G. na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 7.995,54 (siedem tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt pięć 54/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C 63/25

UZASADNIENIE

W pozwie złożonym w postępowaniu upominawczym w dniu 7 listopada 2024 r. (data nadania) – po uprzednim umorzeniu postępowania przez Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 2 września 2024 r. wydanym w trybie elektronicznego postępowania upominawczego w sprawie sygn. akt VI Nc-e 955727/24 – powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wnosił o zasądzenie od pozwanego B. G. kwoty 84.347,25 zł z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 71.119,25 zł od dnia 31 października 2024 r. do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł i kosztów odpisu poświadczonych notarialnie pełnomocnictw w wysokości 5,54 zł.

W uzasadnieniu pozwu powód podał, że dochodzona należność wynika z tytułu umowy pożyczki nr (...) zawartej między stronami w dniu 19 grudnia 2019 r. W dniu 9 października 2023 r. strony zawarły umowę ugody, której przedmiotem było określenie nowych warunków spłaty zadłużenia z tytułu w/w umowy pożyczki. Wobec niedotrzymania warunków spłaty zadłużenia powód wypowiedział w/w umowę ugody. Powód wskazał, że wobec zaprzestania przez pozwanego terminowego regulowania zobowiązań wynikających z umowy, powód poinformował go o powstałym zadłużeniu, a w związku z brakiem jego spłaty wypowiedział pozwanemu umowę pożyczki pismem z dnia 8 kwietnia 2024 r., co spowodowało, że całe zadłużenie z tytułu zawartej umowy wraz z odsetkami i należnymi opłatami stało się zadłużeniem przeterminowanym i wymagalnym, od którego naliczane były odsetki za opóźnienie. Powód wywodził dalej, że przed wytoczeniem powództwa wezwał pozwanego do zapłaty pismem z dnia 23.05.2024 r., pozwany nie dokonał jednak spłaty zadłużenia i wniesienie pozwu stało się konieczne.

/vide: - pozew wraz z uzasadnieniem i załącznikami k. 3 – 30/

Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 4 lutego 2025 r. w sprawie sygn. akt I Nc 498/24 Sąd uwzględnił w całości roszczenie powoda zgłoszone w pozwie.

Pismem z dnia 1 marca 2025 r. (data nadania) pozwany B. G. wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 4 lutego 2025 r. zaskarżając go w całości, nie podnosząc jednak żadnych zarzutów i nie uzasadniając swojego stanowiska.

/vide: - sprzeciw od nakazu zapłaty k. 39/

W odpowiedzi na sprzeciw od nakazu zapłaty powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. pismem z dnia 24 marca 2025 r. (data wpływu) podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

/vide: - odpowiedź na sprzeciw k. 41 – 43/

Po zamknięciu rozprawy, pismem z dnia 26 września 2025 r. (data wpływu) pozwany B. G. wniósł o rozłożenie świadczenia na 15 rat na podstawie art. 320 k.p.c. płatnych od października 2025 r. do 31 grudnia 2026 r. podając, że ma na utrzymaniu czteroosobową rodzinę, w tym dwoje małoletnich dzieci i jego sytuacja materialna uniemożliwia jednorazową spłatę całości zadłużenia.

/vide: - wniosek k. 63 – 64/

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 19 grudnia 2019 r. pomiędzy B. G. a (...) Bank (...) Spółką Akcyjna z siedzibą w W. zawarta została umowa pożyczki nr (...). Na jej mocy udzielono pozwanemu pożyczki w kwocie 108.003,02 zł. Umowa była zawarta na okres 96 miesięcy. Całkowita kwota pożyczki wynosiła 100.000,00 zł. Całkowita kwota do zapłaty miała wynosić 158.079,28 zł, zaś całkowity koszt pożyczki 58.079,28 zł. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania wynosiła 12,91 %. Pożyczkobiorca zobowiązał się również do zapłaty kosztów obejmujących prowizję za udzielenie pożyczki w wysokości 8.003,02 zł. Kwota pożyczki została pozwanemu wypłacona w dniu 19 grudnia 2019 r.

/dowód: - umowa pożyczki nr (...)

k. 5 – 7,

- zestawienie operacji k. 10,

- potwierdzenie uruchomienia pożyczki k. 15/

W dniu 9 października 2023 r. powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. zawarł z pozwanym B. G. umowę ugody, której przedmiotem było określenie nowych warunków spłaty zadłużenia z tytułu umowy pożyczki nr (...). Stan zadłużenia pozwanego na dzień 25 września 2023 r. wynosił 79.593,77 zł, w tym kapitał 75.621,87 zł i odsetki 3.971,90 zł. W treści ugody wskazano, że całkowita kwota do zapłaty przez pozwanego w dniu zawarcia ugody wynosi 87.477,68 zł, w tym z tytułu kapitału 75.621,87 zł i z tytułu odsetek 11.855,81 zł. Okres obowiązywania ugody ustalono na 18 miesięcy, zaś końcowy okres spłaty zadłużenia miał upływać z dniem 10 marca 2025 r.

/dowód: - umowa ugody wraz z informacją dotyczącą umowy

restrukturyzacyjnej k. 16 – 20,

- szczegółowe rozliczenie pożyczki k. 8v – 9v/

W związku z powstaniem zaległości w spłacie pożyczki (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. pismem z dnia 12 lutego 2024 r. wezwała B. G. pod rygorem wypowiedzenia umowy do uregulowania zaległości w kwocie 15.005,81 zł w terminie 14 dni od otrzymania pisma.

Następnie pismem z dnia 8 kwietnia 2024 r. (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. złożyła B. G. oświadczenie o wypowiedzeniu umowy informując, że termin wypowiedzenia wynosi 30 dni i liczy się od dnia następującego po dniu doręczenia wypowiedzenia. Wskazano, że zadłużenie wymagalne wynosi 20.426,75 zł (w tym kapitał 16.599,38 zł, odsetki 3.075,14 zł, odsetki od zaległego kapitału i odsetek skapitalizowanych 752,23 zł), zaś całe zadłużenie z tytułu przedmiotowej umowy pożyczki wynosi 75.865,48 zł (w tym kapitał 71.119,25 zł i odsetki 4.746,23 zł).

Wypowiedzenie zostało doręczone w dniu 15 kwietnia 2024 r. Jego odbiór został pokwitowany osobiście przez pozwanego B. G..

Pismem z dnia 23 maja 2024 r. (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wystosowała do B. G. wezwanie do zapłaty kwoty 77.332,75 zł, na którą składały się:

- kapitał w kwocie 71.119,25 zł,

- odsetki zapadłe w kwocie 4.655,14 zł,

- odsetki karne w kwocie 1.558,36 zł.

w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wskazano, że dalsze należne odsetki naliczane będą na bieżąco według zmiennej stopy procentowej wynoszącej na dzień sporządzenia pisma 22,50% w stosunku rocznym.

/dowód: - pismo z 12.02.2024 r. k. 11,

- wydruk ze strony Poczty Polskiej k. 12,

- wypowiedzenie umowy k. 13,

- elektroniczne potwierdzenie odbioru k. 14,

- wezwanie do zapłaty k. 21,

- elektroniczne potwierdzenie odbioru k. 22/

Pozwany B. G. nie spłacił w/w należności.

/bezsporne/

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jest zasadne i znajduje podstawę prawną w art. 720 k.c.

Zgodnie z art. 720 § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W postępowaniu cywilnym obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na obu stronach procesu (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.), spoczywa na tej stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Stąd wniosek, iż powód musi udowodnić fakty tworzące jego prawo, a pozwany fakty, które przeszkodziły powstaniu prawa lub je zniweczyły (tak SN m.in. w orzeczeniach: z dnia 3 października 1969 r., II PR 313/69, OSNCP 9/70, poz. 147 oraz z dnia 20 kwietnia 1982 r., I CR 79/82, nie publ.).

Powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. złożonymi w toku postępowania dokumentami skutecznie udowodnił, w myśl art. 6 k.c., istnienie zobowiązania i jego wymagalność.

Ze złożonego dokumentu – podpisanej przez pozwanego umowy pożyczki nr (...) wynika jednoznacznie, że udzielono pozwanemu pożyczki w kwocie 108.003,02 zł. Pozwany wyraził jednocześnie zgodę na obciążenie go kosztami pożyczki w łącznej kwocie 58.079,28 zł.

Umowa spełnia wymagania wynikające z ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2015 r. (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 993). Została zawarta w formie pisemnej, jest sformułowana w sposób jednoznaczny i zrozumiały (art. 29 ust. 1 i 2 ustawy). Zawiera elementy wymienione w art. 30 ustawy, w tym informację o kosztach, które konsument zobowiązany jest ponieść w związku z umową (art. 30 pkt. 10 ustawy). Umowa informuje o skutkach opóźnienia w spłacie pożyczki i kosztach czynności upominawczych i windykacyjnych.

Zgodnie z postanowieniami umowy pozwany zobowiązał się do spłaty kwoty pożyczki wraz z w/w opłatami. Pozwany zawarł następnie z powodem w dniu 9 października 2023 r. umowę ugody, której przedmiotem było określenie nowych warunków spłaty zadłużenia z tytułu umowy pożyczki nr (...). Pozwany potwierdził tym samym, że zawarł z powodem uprzednio w/w umowę pożyczki oraz to, że powstała zaległość w spłacie tejże należności. Potwierdził także stan zadłużenia, który na dzień 25 września 2023 r. wynosił 79.593,77 zł i to, że całkowita kwota do zapłaty przez pozwanego w dniu zawarcia ugody wynosiła 87.477,68 zł.

Dalszy brak spłat zadłużenia wynikającego z umowy pożyczki nr (...) doprowadził do wypowiedzenia przez stronę powodową w/w umowy, które to wypowiedzenie zostało odebrane przez pozwanego w dniu 15 kwietnia 2024 r., a zatem należy je uznać za skuteczne, co zostało przez stronę powodową dowiedzione załączoną do akt sprawy potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopią wypowiedzenia wraz z elektronicznym potwierdzeniem odbioru.

W ocenie Sądu także postanowienia umowy pożyczki nr (...) nie zawierają klauzul abuzywnych w rozumieniu art. 385 ¹ § 1 k.c.

Uznanie danego postanowienia umownego, nawet nieuzgodnionego indywidualnie, za niedozwolone jest możliwe wyłącznie w razie kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: kształtowania praw i obowiązków konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia jego interesów (por. wyrok Sądu Najwyższego z 29.08.2013 r., I CSK 660/12; L.).

Pozwany B. G. został poinformowany o wysokości wszystkich kosztów pożyczki, postanowienia umowne w tym zakresie zostały sformułowane w sposób jasny, czytelny. Pozwany nie był pozbawiony możliwości dokonania oceny postanowień umowy zarówno na etapie jej zawierania, jak też po jej podpisaniu dzięki możliwej procedurze odstąpienia od umowy. Działania powoda nie zmierzały do dezinformacji pozwanego, nie wprowadziły go w błąd, a pozwany podpisując następnie umowę ugody, której przedmiotem było określenie nowych warunków spłaty zadłużenia z tytułu w/w umowy pożyczki potwierdził tym samym, iż wyraża zgodę na jej warunki.

W tym stanie faktycznym i prawnym Sąd orzekł jak w pkt 1. sentencji wyroku stosownie do żądania pozwu co do należności głównej – 71.119,25 zł, odsetek wyliczonych do dnia 30 października 2024 r. – 13.288,00 zł oraz dalszych odsetek maksymalnych za opóźnienie od należności głównej, czyli 71.119,25 zł od dnia 31 października 2024 r. (art. 455 k.c. w zw. z art. 481 § 1 k.c.).

Sąd wskazuje, że pozwany B. G. złożył w trybie art. 320 k.p.c. wniosek o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty – już po zamknięciu rozprawy, 26 września 2025 r. (vide: wniosek k. 63). Jednakże Sąd uznał, że wniosek ten nie może zostać uwzględniony biorąc pod uwagę fakt, że zgłoszony został już po zamknięciu rozprawy i pozwany w żaden sposób nie wykazał zasadności tegoż wniosku, ograniczając się jedynie do gołosłownego stwierdzenia, że ma na utrzymaniu czteroosobową rodzinę i jego sytuacja materialna uniemożliwia jednorazową spłatę całości zasądzonej kwoty, nie załączając na poparcie swoich twierdzeń jakichkolwiek dokumentów.

Na marginesie Sąd zauważa, że strony zawarły już raz ugodę w zakresie łączącego je stosunku prawnego wynikającego z umowy pożyczki, będącej podstawą żądania pozwu w tej sprawie. Pozwany z warunków tej ugody nie wywiązał się, jednakże jeżeli strony wyrażą wolę zawarcia ugody co do warunków spłaty, taka ugoda może być zawarta także na etapie wykonania zobowiązania.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c., na które złożyły się: uiszczona opłata od pozwu: 2.573,00 zł, koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa: 17,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnika według norm przepisanych: 5.400,00 zł, koszt odpisu potwierdzonego notarialnie pełnomocnictwa: 5,54 zł, tj. łącznie 7.995,54 zł – punkt 2. sentencji wyroku.

O odsetkach od w/w kwoty kosztów postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść art. 98 § 1 ¹ k.p.c., który stanowi, że od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.