Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Opocznie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 marca 2025 r.

Sąd Rejonowy w Opocznie I Wydział Cywilny w następującym składzie:

PrzewodniczącySędzia Z. M.

Protokolant p.o. stażysty A. P.

po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2025 r. w Opocznie

z powództwa Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z siedzibą w W.

przeciwko R. B.

o zapłatę

1.  oddala powództwo,

2.  zasądza od powoda Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z siedzibą w W. na rzecz pozwanego R. B. kwotę (...);00 ( trzy tysiące sześćset siedemnaście 00/100) złotych tytułem zwrotem kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku, którym je zasądzono do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C 168/23

UZASADNIENIE

Powód Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z siedzibą w W. – reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego – w pozwie wniesionym w dniu 30 grudnia 2023 r. (data nadania) w postępowaniu upominawczym wnosił o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego R. B. kwoty 14.613,86 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi:

- od kwoty 13.718,42 zł od dnia 24 listopada 2020 r. do dnia zapłaty,

- od kwoty 895,44 zł od dnia 15 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty

oraz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych według norm przepisanych wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

W przypadku stwierdzenia braku przesłanek do wydania nakazu zapłaty lub w przypadku prawidłowego wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty strona powodowa wniosła o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego R. B. kwoty 14.613,86 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi:

- od kwoty 13.718,42 zł od dnia 24 listopada 2020 r. do dnia zapłaty,

- od kwoty 895,44 zł od dnia 15 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty

oraz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych według norm przepisanych wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu pełnomocnik powoda podał, że w dniu 6 marca 2019 r. na terytorium Niemiec doszło do zdarzenia drogowego z udziałem pojazdu mechanicznego F. (...) o nr rej. (...). Kierujący w/w pojazdem na skutek niezachowania ostrożności, cofając na placu załadunkowym centrum pocztowego N. z otwartymi tylnymi drzwiami podjechał zbyt blisko prawidłowo zaparkowanego pojazdu marki C. o nr rej. (...) 316 należącego do (...) i uderzył w tenże pojazd otwartymi drzwiami powodując jego uszkodzenia. Po zdarzeniu kierowca poszkodowanego pojazdu wykonał fotokopię przedstawionej przez kierowcę pojazdu F. polisy OC, z której w sposób jednoznaczny wynika, iż sprawca poruszał się pojazdem F. (...) o nr rej. (...). Ze zgromadzonej dokumentacji wynika, że to osoba kierująca pojazdem F. o nr rej. (...) była wyłącznie winna zaistnieniu zdarzenia drogowego.

Pełnomocnik powoda argumentował, że powyższe wynika z:

- po pierwsze pisma poszkodowanego FS Transport UG z dnia 25 marca 2019 r. zawierającego szczegółowy opis przebiegu zdarzenia drogowego,

- po drugie z pisemnych zeznań naocznego świadka zdarzenia i kierującego pojazdem C. (...), który wprost wskazał, iż podczas gdy jego pojazd był zaparkowany „Drugie auto chciało zaparkować i najechało na moje auto powodując uszkodzenie mojego prawego lusterka”,

- po trzecie ze zgromadzonego w aktach postępowania likwidacyjnego formularza zgłoszenia szkody, gdzie zostały wskazane dane bezpośrednio poszkodowanego, tj. FS – Transport UG oraz dane rejestracyjne pojazdu mechanicznego sprawcy zdarzenia drogowego.

Pełnomocnik powoda podał dalej, że ponieważ w dacie zdarzenia pojazd mechaniczny marki F. (...) o nr rej. (...) nie był objęty ubezpieczeniem OC, Niemieckie Biuro Zielonej Karty zleciło opracowanie szkody firmie (...) jako swojemu subagentowi.

W toku postępowania likwidacyjnego szkody, na zlecenie poszkodowanego została przeprowadzona ekspertyza przez O. & B. z dnia 19 marca 2019 r., której przedmiotem było określenie: rodzaju i zakresu uszkodzeń pojazdu C. oraz kosztów przywrócenia pojazdu mechanicznego do stanu sprzed szkody. Zgodnie ze wskazaną ekspertyzą, koszty naprawy pojazdu C. zostały ustalone na kwotę 1.710,42 euro netto.

Tytułem sporządzenia w/w ekspertyzy bezpośrednio poszkodowany został obciążony kwotą w wysokości 411,90 euro netto.

Celem weryfikacji przedłożonego przez pełnomocnika poszkodowanego kosztorysu, likwidator szkody zlecił firmie (...) sporządzenie odrębnej kalkulacji mającej na celu określenie rodzaju i zakresu uszkodzeń pojazdu C. oraz uzasadnionych kosztów jego naprawy.

Na podstawie kalkulacji z dnia 7 lutego 2019 r. ustalono, iż uzasadniony koszt naprawy pojazdu C. wynosi 1.610,92 euro netto, a różnica w wyliczeniach wynikała wyłącznie z braku uwzględnienia przez (...) kosztu transferu pojazdu do warsztatu w wysokości 99,50 euro.

Z tytułu w/w kalkulacji, likwidator szkody obciążony został kwotą 33,92 euro brutto, to jest 28,50 euro netto.

Dnia 18 lutego 2020 r. InterEurope AG uiściło na rzecz (...) kwotę łączną 33,92 euro tytułem sporządzenia kalkulacji z dnia 7 lutego 2020 r.

Likwidator szkody (...) uznał zgłoszone roszczenie odszkodowawcze bezpośrednio poszkodowanego w całości wypłacając w dniu 24 lipca 2020 r. odszkodowanie w wysokości 1.735,42 euro, które obejmowało: kwotę 1.710,42 euro tytułem odszkodowania za koszty naprawy uszkodzonego pojazdu C. i kwotę 25 euro tytułem odszkodowania z tytułu dodatkowych kosztów zewnętrznych.

Pełnomocnik powoda wywodził dalej, iż wiadomością elektroniczną z dnia 3 sierpnia 2020 r. pełnomocnik bezpośrednio poszkodowanego zgłosił do InterEurope AG roszczenie o pokrycie kosztów pomocy prawnej świadczonej na rzecz bezpośrednio poszkodowanego w procesie likwidacji szkody w łącznej wysokości 419,72 euro.

Likwidator szkody InterEurope AG uznał w/w roszczenie dokonując w dniu 19 sierpnia 2020 r. zapłaty na rzecz pełnomocnika bezpośrednio poszkodowanego kwoty w łącznej wysokości 419,72 euro netto.

Tym samym – jak podnosił pełnomocnik powoda – postępowanie likwidacyjne szkody zakończyło się dla likwidatora szkody kosztami w łącznej wysokości 2.595,54 euro netto, na którą składały się następujące kwoty:

- 1.710,42 euro uiszczona na rzecz bezpośrednio poszkodowanego tytułem odszkodowania za koszty naprawy pojazdu,

- 25 euro tytułem uiszczonej na rzecz bezpośrednio poszkodowanego tytułem odszkodowania obejmującego dodatkowe koszty zewnętrzne,

- 411,90 euro uiszczona bezpośrednio na poczet uznania rachunku bankowego autorów ekspertyzy technicznej tytułem odszkodowania obejmującego koszty sporządzenia ekspertyzy technicznej w procesie likwidacji szkody,

- 419,72 euro uiszczona na rachunek bankowy pełnomocnika tytułem pokrycia kosztów pomocy prawnej świadczonej na rzecz bezpośrednio poszkodowanego w procesie likwidacji szkody,

- 28,50 euro netto uiszczona tytułem sporządzenia kalkulacji na zlecenie likwidatora szkody.

Pełnomocnik powoda podał, że do dnia 12 lutego 2019 r. wyłącznym właścicielem pojazdu mechanicznego był (...) S.A. z siedzibą w L.. Z dniem 12 lutego 2019 r. doszło do przeniesienia prawa własności pojazdu mechanicznego na pozwanego. W ocenie strony powodowej fakt, że z dniem 12 lutego 2019 r. doszło do przeniesienia prawa własności pojazdu na rzecz pozwanego wynika jednoznacznie z treści załączonej faktury wykupu nr (...), której treścią jednoznacznie stwierdzono, że zapłata ceny i dostawa pojazdu mechanicznego na rzecz pozwanego została dokonana w dniu 12 lutego 2019 r. Tym samym od dnia 12 lutego 2019 r., a także w dacie zdarzenia właścicielem pojazdu mechanicznego był pozwany. W dacie zdarzenia pojazd mechaniczny nie był objęty obowiązkowym ubezpieczeniem OC.

Pełnomocnik powoda argumentował, że zgodnie z treścią art. 124 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 473 ze zm.) Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych wobec zagranicznych biur narodowych oraz wobec organów odszkodowawczych z państw członkowskich Unii Europejskiej odpowiada za wykonanie zobowiązań wynikających z wypadków, które miały miejsce na terytorium: 1. państw, których biura narodowe są sygnatariuszami Porozumienia Wielostronnego i powstałych w związku z ruchem pojazdów mechanicznych zarejestrowanych w Rzeczpospolitej Polskiej, z wyjątkiem pojazdów mechanicznych, o których mowa w art. 24, 2. państw, których biura narodowe podpisały z Biurem umowy o wzajemnym uznawaniu dokumentów ubezpieczeniowych i likwidacji szkód i powstałych w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, pod warunkiem istnienia ważnej Zielonej Karty wystawionej przez Biuro, 3. państw Unii Europejskiej i powstałych w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, jeżeli zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 28 lit. c ustawy o działalności ubezpieczeniowej państwem członkowskim umiejscowienia ryzyka jest Rzeczpospolita Polska, a posiadacz pojazdu nie był ubezpieczony w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych.

Likwidacja szkód w przypadkach, o których mowa w art. 124 następuje zgodnie z przepisami prawa właściwego dla miejsca zdarzenia, z uwzględnieniem ust. 2.

Na podstawie art. 132 ustawy sprawca szkody i posiadacz pojazdu, którzy nie dopełnili obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, ponoszą solidarną odpowiedzialność z tytułu wypłaconego odszkodowania i kosztów poniesionych przez Biuro na wykonanie zobowiązań, o których mowa w art. 124.

/vide: - pozew wraz z uzasadnieniem i załącznikami k. 3 – 168/

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 20 marca 2023 r. wydanym w sprawie sygn. akt I Nc 30/23 Sąd uwzględnił roszczenie powoda w całości.

/vide: - nakaz zapłaty z 20.03.2023 r. k. 170/

Postanowieniem z dnia 2 maja 2023 r. Sąd uchylił nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 20 marca 2023 r. wydany w sprawie sygn. akt I Nc 30/23 i skierował sprawę do rozpoznania w postępowaniu zwykłym.

/vide: - postanowienie z 2.05.2023 r. k. 176/

W odpowiedzi na pozew z dnia 7 lipca 2023 r. (data nadania) pozwany R. B. – reprezentowany przez pełnomocnika adwokata – wniósł o oddalenie powództwa w całości, podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, wniósł o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz zakwestionował żądanie pozwu zarówno co do zasady jak i co do wysokości.

W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pełnomocnik pozwanego podniósł, że pojazd marki F. (...) o nr rej. (...) posiadał ważne ubezpieczenie OC posiadacza pojazdu mechanicznego zawarte przez (...) S.A. z Towarzystwem (...) S.A. potwierdzone polisą o numerze (...). Polisa ta obowiązywała w dniach 28.02.2018 r. – 27.02.2019 r., zaś zgodnie z klauzulą prolongacyjną polisa ta uległa automatycznemu przedłużeniu na następne 12 miesięcy (art. 28 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych).

Pełnomocnik pozwanego oświadczył, że pozwany własność pojazdu nabył dnia 04.03.2019 r., a zatem już po dokonaniu automatycznego przedłużenia się polisy (...). Wyjaśnił, że data wydania pojazdu wskazana na fakturze zakupu pozostaje całkowicie bez znaczenia, bowiem pojazd marki F. był przedmiotem leasingu i niezmiennie znajdował się we władaniu pozwanego. Nie miało miejsca żadne inne wydanie pojazdu niż to, które odbyło się przy zawarciu umowy leasingu.

W ocenie strony pozwanej, w niniejszej sprawie nie zaistniały żadne przesłanki negatywne dla zastosowania klauzuli prolongacyjnej. Tym samym, zdaniem strony pozwanej, podmiotem odpowiedzialnym za skutki rzekomej szkody z dnia 06.03.2019 r. jest ubezpieczyciel Towarzystwo (...) S.A.

Pełnomocnik pozwanego argumentował, że powód nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających sprawstwo osoby kierującej pojazdem F.. W szczególności nie przedłożono wspólnego oświadczenia uczestników zdarzenia, w którym zgodnie określono przebieg zdarzenia, ułożenie pojazdów względem siebie, zakres uszkodzeń i osobę sprawcy, zaś szkoda została zgłoszona przez poszkodowanego niemal miesiąc po jej rzekomym wystąpieniu.

Zdaniem pełnomocnika pozwanego, nie sposób uznać, by przeprowadzenie postępowania likwidacyjnego bez potwierdzenia okoliczności szkody z domniemanym sprawcą było praktyką prawidłową, zgodną z zasadą zachowania należytej staranności. Pozwany zaś nie odpowiada za skutki niedochowania należytej staranności przez podmioty likwidujące rzekomą szkodę.

Pełnomocnik pozwanego wywodził, że zgodnie z art. 361 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.

Pełnomocnik pozwanego zakwestionował, by wszystkie uszkodzenia pojazdu marki C. powstać miały w wyniku zdarzenia z dnia 06.03.2019 r. We wszystkich dokumentach pochodzących bezpośrednio od tylko jednego z uczestników wskazuje się, że uszkodzeniu uległo lusterko. Tymczasem zakres naprawy wskazany w kalkulacjach szkody złożonych wraz z pozwem dotyczy znacznie poważniejszego zdarzenia.

/vide: - odpowiedź na pozew wraz z uzasadnieniem k. 179 – 184/

Pełnomocnik powoda Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z siedzibą w W. odniósł się do powyższej odpowiedzi na pozew pismem z dnia 2 sierpnia 2023 r. (data nadania).

Odnośnie zgłoszonego przez pozwanego zarzutu przedawnienia to zaprzeczył powyższemu wskazując datę przedawnienia jako 31 grudnia 2026 r., natomiast datę wniesienia pozwu – 2022 r.

/vide: - pismo przygotowawcze pełnomocnika powoda k. 186 – 191/

W toku dalszego procesu w piśmie sporządzonym 28.02.2024 r. pełnomocnik pozwanego nie podtrzymywał zgłoszonego zarzutu przedawnienia, ale wnosił o oddalenie powództwa jako nieudowodnionego zarówno co do zasady jak i co do wysokości argumentując, że kierujący pojazdem należącym do pozwanego R. B. nie ponosi odpowiedzialności za spowodowanie kolizji dnia 6.03.2019 r.

/vide: - pismo pozwanego k. 249 – 250/

Pismem z dnia 22 marca 2024 r. (data nadania) pełnomocnik pozwanego R. B. podniósł, iż powództwo winno zostać oddalone w całości już tylko na tej podstawie, że kierujący pojazdem marki F. nie ponosi odpowiedzialności za opisane zdarzenie, zaś wyłączną winę należy przypisać kierującemu pojazdem C..

Wskazał nadto, że powód nie udowodnił, by świadczenia wypłacone właścicielowi pojazdu C., tj. domniemanemu poszkodowanemu stanowiły świadczenie należne. W ocenie strony pozwanej zostało udowodnione, że rzeczywisty przebieg zdarzenia znacząco odbiega od opisu przedstawionego przez domniemanego poszkodowanego, zaś kierującemu pojazdem marki F. nie sposób przypisać winy za zaistnienie ewentualnego kontaktu między wskazanymi pojazdami.

Powód nie udowodnił, by wypłacone odszkodowanie zostało ustalone w prawidłowej wysokości.

/vide: - pismo procesowe pozwanego wraz z uzasadnieniem i

załącznikami k. 259 – 268/

Pełnomocnik powoda Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z siedzibą w W. w pismach składanych w toku procesu podtrzymywał stanowisko zawarte w pozwie jak również to, że samochód marki F. o nr rej. (...) nie posiadał w dniu 06.03.2019 r. ważnego ubezpieczenia OC.

/vide: - pisma procesowe powoda sporządzone 8.03.2024 r. k. 253 – 255,

13.05.2024 r. z załącznikami k. 273 – 281, 19.06.2024 r. k. 295 –

297/

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 6 marca 2019 r. na terytorium Niemiec doszło do zdarzenia drogowego z udziałem pojazdu mechanicznego F. (...) o nr rej. (...). Kierujący w/w pojazdem Ł. G., cofał na placu załadunkowym centrum pocztowego N. z otwartymi tylnymi drzwiami chcąc podjechać pod rampę załadunkową. W tym momencie w miejsce, gdzie chciał się zaparkować kierujący pojazdem F. podjechał kierujący pojazdem marki C. o nr rej. (...) 316 należącym do FS Transport UG. Kierujący pojazdem F. nie zdążył zareagować i nastąpiło uderzenie w pojazd marki C.. Zostało uszkodzone lusterka tegoż pojazdu Po zdarzeniu kierujący pojazdem marki C. sporządził oświadczenie w języku niemieckim. Oświadczenie to podpisał Ł. G.. Ł. G. dobrze pamięta to zdarzenie. Podpisał oświadczenie, którego treści nie mógł do końca zrozumieć bo się przestraszył zaistniałą sytuacją. Jego zdaniem kolizja została sprowokowana, drugi samochód biorący udział w kolizji był bardzo stary, w złym stanie technicznym, jego kierowca po zdarzeniu się awanturował. Inni kierowcy będący na miejscu zdarzenia, którzy widzieli całą sytuację cyt: „stanęli po mojej stronie i namawiali mnie żebym nie podpisywał tego oświadczenia”.

Ł. G. nigdy nie miał stłuczek ani wypadków. Jego zdaniem jego niewiedza i stan w którym znajdował się po zdarzeniu został wykorzystany do podpisania oświadczenia, którego treści nikt mu nie tłumaczył przed podpisaniem. Nie czuje on się sprawcą tego zdarzenia.

/dowód: - zeznania świadka Ł. G. skrócony protokół

rozprawy z 4.12.2023 r. k. 208v – 209v nagranie koperta k. 210/

W toku postępowania likwidacyjnego, na zlecenie poszkodowanego została przeprowadzona ekspertyza przez O. & B. w dniu 19 marca 2019 r., której przedmiotem było określenie rodzaju i zakresu uszkodzeń pojazdu C. oraz kosztów przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody. Zgodnie ze wskazaną ekspertyzą, koszty naprawy pojazdu C. zostały ustalone na kwotę 1.710,42 euro netto.

Tytułem sporządzenia w/w ekspertyzy poszkodowany został obciążony kwotą w wysokości 411,90 euro netto.

Celem weryfikacji przedłożonego przez pełnomocnika poszkodowanego kosztorysu, likwidator szkody zlecił firmie (...) sporządzenie odrębnej kalkulacji mającej na celu określenie rodzaju i zakresu uszkodzeń pojazdu C. oraz uzasadnionych kosztów jego naprawy.

Na podstawie kalkulacji z dnia 7 lutego 2019 r. ustalono, iż uzasadniony koszt naprawy pojazdu C. wynosi 1.610,92 euro netto, a różnica w wyliczeniach wynikała wyłącznie z braku uwzględnienia przez (...) kosztu transferu pojazdu do warsztatu w wysokości 99,50 euro.

Z tytułu w/w kalkulacji, likwidator szkody obciążony został kwotą 33,92 euro brutto, to jest 28,50 euro netto.

Dnia 18 lutego 2020 r. InterEurope AG uiściło na rzecz (...) kwotę łączną 33,92 euro tytułem sporządzenia kalkulacji z dnia 7 lutego 2020 r.

Likwidator szkody InterEurope AG uznał zgłoszone roszczenie odszkodowawcze bezpośrednio poszkodowanego w całości wypłacając w dniu 24 lipca 2020 r. odszkodowanie w wysokości 1.735,42 euro, które obejmowało: kwotę 1.710,42 euro tytułem odszkodowania za koszty naprawy uszkodzonego pojazdu C. i kwotę 25 euro tytułem odszkodowania z tytułu dodatkowych kosztów zewnętrznych.

W dniu 3 sierpnia 2020 r. pełnomocnik bezpośrednio poszkodowanego zgłosił do InterEurope AG roszczenie o pokrycie kosztów pomocy prawnej świadczonej na rzecz bezpośrednio poszkodowanego w procesie likwidacji szkody w łącznej wysokości 419,72 euro.

Likwidator szkody InterEurope AG uznał w/w roszczenie dokonując w dniu 19 sierpnia 2020 r. zapłaty na rzecz pełnomocnika bezpośrednio poszkodowanego kwoty w łącznej wysokości 419,72 euro netto.

Postępowanie likwidacyjne zakończyło się dla likwidatora szkody kosztami w łącznej wysokości 2.595,54 euro netto, na którą składały się następujące kwoty:

- 1.710,42 euro uiszczona na rzecz bezpośrednio poszkodowanego tytułem odszkodowania za koszty naprawy pojazdu,

- 25 euro tytułem uiszczonej na rzecz bezpośrednio poszkodowanego tytułem odszkodowania obejmującego dodatkowe koszty zewnętrzne,

- 411,90 euro uiszczona bezpośrednio na poczet uznania rachunku bankowego autorów ekspertyzy technicznej tytułem odszkodowania obejmującego koszty sporządzenia ekspertyzy technicznej w procesie likwidacji szkody,

- 419,72 euro uiszczona na rachunek bankowy pełnomocnika tytułem pokrycia kosztów pomocy prawnej świadczonej na rzecz bezpośrednio poszkodowanego w procesie likwidacji szkody,

- 28,50 euro netto uiszczona tytułem sporządzenia kalkulacji na zlecenie likwidatora szkody.

/dowód: - dokumenty z likwidacji szkody k. 37 – 100/

Materiał zebrany w aktach sprawy nie pozwala na ustalenie zakresu uszkodzeń pojazdu marki C. (...) o nr rej. (...) 316, które miały powstać w wyniku zdarzenia z dnia 6 marca 2019 r., bowiem nie zawiera następujących materiałów:

- fotografie elektroniczne oględzin pojazdu C. wraz z przymiarem,

- fotografie elektroniczne oględzin pojazdu F. wraz z przymiarem wysokościowym uszkodzeń,

- szczegółowy opis całego zajścia,

- szkic sytuacyjny w celu zobrazowania sytuacji do jakiej miało dojść podczas zdarzenia,

- oględziny miejsca zdarzenia ze zwróceniem uwagi na ewentualne nierówności bądź skłony podłoża.

/dowód: - opinia pisemna biegłego sądowego z zakresu motoryzacji,

mechaniki pojazdów i urządzeń inż. Ł. A.

k. 241 – 242/

R. B. jest właścicielem samochodu marki F. o nr rej. (...) od kiedy podpisał fakturę zakupu, bo taka faktura pozwoliła mu zarejestrować to auto. Wcześniej pojazd ten był przedmiotem leasingu. Kierowca kierujący tym pojazdem Ł. G. poinformował o zdarzeniu z dnia 6 marca 2019 r. R. B.. Po tym zdarzeniu R. B. zawarł umowę OC dla tego auta.

/dowód: - zeznania pozwanego R. B. skrócony protokół

rozprawy z dnia 18.11.2024 r. k. 328 – 328v nagranie koperta

k. 330/

Pojazd marki F. (...) o nr rej. (...) był przedmiotem leasingu i posiadał ważne ubezpieczenie OC posiadacza pojazdu mechanicznego zawarte przez (...) S.A. z Towarzystwem (...) S.A. potwierdzone polisą o numerze (...). Polisa ta obowiązywała w dniach 28.02.2018 r. – 27.02.2019 r., zaś zgodnie z klauzulą prolongacyjną polisa ta uległa automatycznemu przedłużeniu na następne 12 miesięcy. Pojazd został przez pozwanego R.
B. wykupiony z leasingu w dniu 4 marca 2019 r., tj. po dokonaniu automatycznego przedłużenia się polisy OC.

/dowód: - informacja z (...) k. 106 – 110,

- dokumentacja leasingu k. 220 – 239,

- faktura (...) k. 105/

Polisa o numerze (...) dotycząca pojazdu marki F. o nr rej. (...) była objęta umową generalną (...) Bankowego Funduszu Leasingowego. Proces masowy wznowień nie obejmuje tego typu umów.

Ta polisa obejmowała ryzyko OC w okresie od 28.02.2018 r. do 27.02.2029 r.

/dowód: - pismo (...) S.A. w W. z 07.08.2024 r. k. 308/

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.

Żądanie pozwu sprowadza się do tego, iż powód jak argumentuje, wykonał względem likwidatora szkody swoje zobowiązania wynikające z art. 124 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 473 ze zm.) i na podstawie art. 132 tej ustawy w zw. z art. 441 § 3 k.c. posiada on roszczenie względem pozwanego R. B. o zapłatę wypłaconej kwoty odszkodowania, jak również pokrycia wszelkich kosztów poniesionych przez powoda na wykonanie ciążących na (...) na podstawie art. 124 tej ustawy zobowiązań.

W przedstawionym stanie faktycznym Sąd przyjął, że pojazd marki F. o nr rej. (...) nie był objęty ochroną ubezpieczeniową OC. Wynika to bezspornie z pisma (...) S.A. w W. z 07.08.2024 r.

Art. 441 § 3 k.c. stanowi, że ten, kto naprawił szkodę, za którą jest odpowiedzialny mimo braku winy, ma zwrotne roszczenie do sprawcy, jeżeli szkoda powstała z winy sprawcy.

Natomiast art. 415 k.c. kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.

W myśl art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Zdaniem Sądu powód Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z siedzibą w W. – w myśl cytowanego wyżej przepisu – nie udowodnił zasadności przedmiotowego powództwa, nie wykazał bowiem, iż rzeczywistym sprawcą zdarzenia był kierujący pojazdem marki F. (...) o nr rej. (...). Powód, jak wydaje się, oparł się w tym względzie na spisanym oświadczeniu w języku niemieckim. Oświadczenie to znajduje się na k. 40 – 41 akt sprawy i zostało ono sporządzone 3 listopada 2019 r. i podpisane nieczytelnie, podobnie jak oświadczenie z dnia 26 kwietnia 2020 r. k. 279 – 279v. W przekonaniu Sądu te oświadczenia nie mogą stanowić przekonywującego dowodu na wykazanie winy kierującego pojazdem marki F. o nr rej. (...), która skutkuje odpowiedzialnością za skutki zdarzenia.

W tej sytuacji, Sąd postanowieniem z dnia 17 lipca 2024 r. pominął wnioski dowodowe zgłoszone przez pełnomocnika powoda w przedmiocie przesłuchania świadków S. S. i A. M. K. uznając przeprowadzenie ich jako zbędne do rozstrzygnięcia tej sprawy /vide: - postanowienie k. 304v/.

Kierujący pojazdem marki F. Ł. G., jak wynika z jego zeznań, po zdarzeniu podpisał oświadczenie nie znając jego treści, ani nie będąc do końca świadomy co podpisuje z uwagi na zaistniałą sytuację.

Podkreślenia wymaga, że zdarzenie to miało miejsce na terenie Niemiec, kierujący pojazdem F. dopiero zaczynał pracę zagranicą, nie wiedział jak się zachować, zaś z jego zeznań wynika, że zdarzenie miało zupełnie inny przebieg niż to zostało opisane w oświadczeniu i w rzeczywistości nie on był sprawcą tego zdarzenia. Sąd dał wiarę jego zeznaniom, bo w ocenie Sądu, z uwagi na ich obszerność, są przekonywujące.

Sąd rozstrzygając w/w kwestię sporną oparł się także na przeprowadzonym w toku postępowania dowodzie z opinii biegłego sądowego z zakresu motoryzacji, mechaniki pojazdów i urządzeń inż. Ł. A.. Sąd uznał w/w opinię za pełną, rzetelną i miarodajną w świetle przedstawionych przez stronę powodową dokumentów stanowiących podstawę do ich wydania.

Biegły w sposób w pełni przekonywujący wskazał, że materiał zebrany w aktach sprawy nie pozwala na ustalenie zakresu uszkodzeń pojazdu marki C. (...) o nr rej. (...) 316, które miały powstać w wyniku zdarzenia z dnia 6 marca 2019 r., bowiem nie zawiera następujących materiałów:

- fotografie elektroniczne oględzin pojazdu C. wraz z przymiarem,

- fotografie elektroniczne oględzin pojazdu F. wraz z przymiarem wysokościowym uszkodzeń,

- szczegółowy opis całego zajścia,

- szkic sytuacyjny w celu zobrazowania sytuacji do jakiej miało dojść podczas zdarzenia,

- oględziny miejsca zdarzenia ze zwróceniem uwagi na ewentualne nierówności bądź skłony podłoża.

W tej sytuacji, Sąd przyjął, iż powód nie udowodnił, że uszkodzenia pojazdu marki C., które były przedmiotem likwidacji szkody, a następnie roszczenia zgłoszonego w przedmiotowym pozwie powstały w wyniku kolizji z dnia 6 marca 2019 r. i kolizja ta powstała z winy kierującego samochodem marki F. o nr rej. (...).

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Sąd oddalił powództwo jako nieudowodnione – punkt 1. sentencji wyroku.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c., na które złożyły się: koszt zastępstwa procesowego strony pozwanej według norm przepisanych w kwocie 3.600,00 zł oraz opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł, tj. łącznie 3.617,00 zł – punkt 2. sentencji wyroku.

O odsetkach od w/w kwoty kosztów postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść art. 98 § 1 ¹ k.p.c., który stanowi, że od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.